DNA Origami : Kendi Başına Nanoteknoloji
1/3/2008 ·
Nanoteknoloji deyince aklınıza uçuk kaçık şeyler geliyorsa bence bu makaleye bir göz atın. Paul Rothemund adlı bir araştırmacı, bir lise son sınıf öğrencisinin bile kullanabileceğini iddia ettiği, nano boyutta DNA parçaları ile dizayna olanak sağlayan bir basit metod geliştirdi.
Kendisi tarafından geliştirilen (Aslında Seeman'ın 3 boyutlu küpü bu konuda en önemli aşamalardan biridir) yöntemle, DNA parçalarından kendi kendine birleşen (Self-assembly) şekiller ve 2 boyutlu desenleri gayet kolay bir yöntemle yapabiliyormuş. Technology Review'deki habere göre Rothemund : "İstediğim yapıyı bilgisayarda dizayn ettikten sonra, program 250 DNA dizini veriyor. Bunları [DNA parçalarını] sipariş veriyorum ve postadan küçük tüpler şeklinde alıyorum. Onları karıştırıp(Uzun bir DNA dizini ile) biraz tuz ekliyor ve kaynayana kadar ısıtıp oda sıcaklığına düşürüyorum. Bu kadar" diyor.
Aşağıda görülen resimde ki, iki gülen surat, gerçekte birer DNA bileşiği. Her bir yüz bir uçtan bir uca 100nanometre ki bu da insan saçının 1/1000i kadar kalın. 2 nanometre kalınlığındaki yüzler, 14000 DNA bazından (A,T,G,C,U) oluşuyor. Bu 14000 bzdan 7000 tanesi M13 virusünün genlerinden, geri kalan 7000i ise 30 baz uzunluğundaki 250 küçük parçadan oluşuyor. Küçük parçalar büyük DNA parçasını katlayarak yüz şeklini oluşturuyor.
|
|
.jpg) |
.jpg)
Sadece bununla da kalmıyor. Paul kendi sayfasında anlattığına göre isteyenlere programının MATLAB kodunu da göndereceğini söylüyor.
Peki iyi güzel DNAlardan şekiller, yüzler, "Beni Yıka" yazıları yazdık , ne işimize yarar?. Mikroçip üretim teknoloji hakkında az buçuk bilgi sahibi olanlar bilirler. Bu teknolojinin temel mantığı desenleme üzerine kuruludur. Yani bir tabak desenlenir ve o desenlenen noktalarda isteğe göre silikon oksit büyütülür veya Boron(3A)-P(5A elementleri) gibi maddeler kullanılır.
Bu DNA desenleri belki de ilerde ışık ve UV ile silikon çipleri üzerine yapılan desenleme yöntemlerinin yerini tutabilir. Çünkü çok basit ve kolay bir yöntem. Bence şöyle bir sistem çalışabilir: Silikon tabakalar üzerine M13 genlerinin tutunabilieceği noktalar belirlenir. Sonra Silikon Tabakalar M13 genleri kaplanır. Sadece belirtilen yerlere M13 genleri tutunur. Üzerine DNA parçaları atılır ve desen oluşturulabilir.
