Nanoteknoloji ne işe yarar: Askeri malzemeler
1/3/2008 ·
Nanoteknoloji konusunda en iyi çalışmalardan biri MIT'deki Askeri Nanoteknoloji Enstitüsünün çalışmalarıdır. Amaç geleceğin askeri malzemelerini oluşturmak. Özellikle nanoteknoloji gibi yıllarca yatırım isteyip, bu yatırımın karşılığını da ancak orta dönemde belki alabileceğiniz, gelişmekte olan fakat umut vadeden bir alanda ancak askeri bir finansman ile araştırmalara hız verilebilir.
Aslında olaydan yaklaşık olarak 2 yıldır haberdarım. Yanılmıyorsam, askerler akademisyenlere parayı vermeden önce ne istediklerini daha iyi anlatmak için bu konuda çalışmaya hazırlıklı akademisyenleri küçük bir askeri eğitime çıkarmışlar. Gene yanılmıyorsam, projede yer alan akademisyenlerden biri : "O ağırlıktaki çantaları, o kadar taşıdıktan sonra, sorunun ne olduğunu daha iyi anlamaya başladım" gibi bir cümle sarf etmişti galiba.
Projenin 3(+1) temel amaçları şunlar: Protection(Koruma), Mobility(Hareketlilik), Agility(Çeviklik),(+ Functionality.).Askerlerin bu konuda en önemli isteklerinden biri taşıdıkları araç ve çantaların daha hafif ve koruyucu hale getirilmesi. MIT bu konuda 150 yakın bilim adamı ve mühendisi bir araya getirmiş. Temelde 3 zorluğun üstesinden gelmeye çalışıyorlar
Zorluk 1: "Hareketliliğe zarar vermeyecek bir koruma". Yani kurşun ve şarapnellere karşı ağır olmayan zırhların yapılması. Bu konuda MIT'nin çözümü MR diyebileceğimiz Magneto-Rheological Fluid(Sıvılar). Bu sıvılar manyetik alan etkisi ile dinamik bir zırh haline gelebiliyorlar. Konuyla ilgili bilim dalları "Enerji Emen Materyaller ve Nanofoundries"
Zorluk 2: "Anında otomatik ve uzaktan tibbi müdahale". Mesela bir patlama sonucu bacağınız kırıldı veya kalp atışları durdu, bu durumda bacağın kırıldığı noktalarda sertleşip atel (sanırım buydu, ehliyet alalı çok oldu da) olabilecek sertleşen kumaşlar ve menteşe gibi açılıp kapanabilen moleküller. Ayrıca, daha akıllı giysiler yardımı ile alınan yaralar otomatik olarak anında merkeze bildirilip, uzaktan müdahale de alınabiliyor.
Zorluk 3: "Bilinmeyen tehlikelerin (Biolojik,Nükleer vs.) saptanması, tanınması ve bu tehlikelere cevap verilmesi". Burada da çözüm olarak milyonlarca farklı reseptörü olan kimyasal ve biosensorler kullanılması gündemde. Sensör den alınan bilgiler bilgisayar tarafından değerlendirilerek panzehir hazırlanıp vucüda sunulacak deniyor
Konuyla ilgili web sitesini incelerken aslında iki konuya rastlayamadım. Birincisi güç yanı elektrik konusu, bu kadar karmaşık bir sistemin sürekli enerji kaynağına ihtiyaç duyacağı bir gerçek, bir de yıllar önce bu projeyi ilk duyduğumda gündemde olan içi antibiotik dolu tekstil malzemeleri konusu vardı, onunda izine rastlayamadım.
Konuyla ilgili daha fazla bilgi : http://web.mit.edu/isn/
Tavsiye edebileceğim video: http://web.mit.edu/isn/aboutisn/isnvideo.html
